Afgereisd naar Culemborg en deze keer weer een tweeling. Alleen een stukje ouder. Negen jaar maar wel weer als twee druppels water. Maren fotografeert zelf ook en daardoor staat zij zelf niet zo vaak op de foto. Toen ze pannenkoekentijd voorbij zag komen, greep ze haar kans om een hele mooie reportage te laten maken van haar gezin. Documentaire fotografie is toch iets anders dan het maken van portretten en daarom was ze heel nieuwsgierig hoe het voor haar gezin zou zijn.
Toen ik daar aankwam waren de jongens nog lekker buiten aan het ravotten op de trampoline, met skelters, een potje overkoppen met papa.
Normaal eten ze iedere laatste dag van elke vakantie pannenkoeken maar voor mij werd dat gewoon een keertje vervroegd. Ik kwam namelijk aan het begin van de herfstvakantie. Later hoorde ik van Maren dat ze het die laatste dag gewoon nog een keertje hebben gedaan.
Pannenkoeken bakken is echt mannen werk en hét klusje van Martijn. Voor die extra hand en toezicht moet papa er nog wel even bijblijven. Want oh oh oh, wat kunnen deze mannen stunten met pannenkoeken. Hoog de lucht ingooien en proberen op te vangen. Mama stond soms verschrikt te kijken, het ging namelijk niet altijd goed. J
Maar ook hier verdween de stapel pannenkoeken in een mum van tijd. Nog even en dan hebben ze niet meer genoeg aan 1 pak maar moeten er minstens twee pakken pannenkoeken worden gemaakt.
Rustig uitbuiken dan maar en even voor de televisie zitten. Waar mijn kinderen zoveel mogelijk uit elkaar gaan zitten op de bank, kruipen deze mannen zo dicht mogelijk bij elkaar, een echt tweeling trekje.
Bij het wegrijden werd ik groots uitgezwaaid. Het was weer een mooie pannenkoekentijd!
Wil je meer weten over mijn project pannenkoekentijd, neem dan een kijkje op de website of vraag even extra informatie aan. Altijd leuk om ook bij jullie langs te komen om dit vast te leggen.
